Annemarie Sips, 38 jaar, getrouwd en moeder van drie kinderen.

Zolang ik me kan herinneren zie ik al dingen die andere mensen niet zien. Voor mij is het bijvoorbeeld heel normaal dat mensen kleuren om zich heen hebben als je naar ze kijkt. Pas toen ik al bijna volwassen was hoorde ik dat dat een aura genoemd wordt en dat niet iedereen dat ziet. Als kind had ik ook al voorspellende vermogens. Soms vond ik dat heel handig, dan kon ik bijvoorbeeld dingen vinden die mijn ouders kwijt waren. En ik kon vervelende situaties vermijden. Ik kon bijvoorbeeld precies voorspellen wanneer de juf boos zou worden. Maar die 'gave', zoals ik het noem, was ook wel eens lastig. Ik dacht bijvoorbeeld dat ik, als ik iets ergs voorvoelde, dat moest zien te voorkomen. Dan voelde ik me heel verantwoordelijk voor mijn eigen voorspellingen.

Toen ik wat ouder werd kreeg ik in de gaten dat ik anders was dan anderen. Ik had het gevoel dat ik tussen twee werelden leefde, de aardse en de geestelijke, en dat maakte me soms eenzaam. In de puberteit maakte de helderziendheid me angstig. Ik kreeg paniekaanvallen, had last van hartkloppingen en ik durfde uiteindelijk nauwelijks de straat nog op. Als ik er nu op terug kijk dan denk ik dat toen de 'frequentie' van mijn vermogens niet goed stond afgesteld. Alle gevoelens en emoties van anderen kwamen zó bij me naar binnen, zonder filter. Het was als het ware te sterk, er moest op de een of andere manier een dimmer op. Ik heb toen een hele tijd geprobeerd om me ervoor af te sluiten. Maar dat kostte veel energie en maakte me alleen maar angstiger.

Toen ik 22 was gebeurde er iets heel ingrijpends, dat voor mij een soort omslagpunt was. De kamer waarin ik zat werd ineens op een onverklaarbare manier fel verlicht en ik voelde me helemaal warm worden. Het was een gevoel van heel diepe liefde. Een gevoel dat je zou kunnen vergelijken met het krijgen van een kind, zo heftig en intens. Op dat moment is er iets helemaal veranderd. Opeens viel alles op zijn plek en ik kreeg een heel diep inzicht. Het werd me helemaal duidelijk dat ik iets met mijn gave moest gaan doen. Dat het mijn weg was om anderen te helpen met mijn helderziendheid.

Vanaf dat moment waren alle angsten weg. Ik kreeg ook meer controle over wat ik wel en niet zag. Het was alsof ik de frequentie veel beter kon afstemmen, alsof ik de aan/uit knop had gevonden. De helderziendheid werd ook concreter. Ik kan nu, als ik iemand spreek of als ik naar een foto van iemand kijk, in het verleden en in de toekomst kijken van die persoon. Je moet het je voorstellen als een soort filmpje dat ik voor en achteruit kan spoelen in mijn hoofd. Je kunt het ook uitleggen door te zeggen dat ik dubbel zie. Ik zie als het ware een extra laag achter de werkelijkheid die iedereen ziet. Soms is dat heel heftig. Ik krijg bijvoorbeeld wel eens boodschappen door die te maken hebben met een misdrijf. Daarbij voel ik ook of het goed is dat ik dat naar buiten breng. Als ik er wat mee mag doen dan doe ik dat. Wat dan soms heel frustrerend is, is als de aanwijzingen die ik geef niet worden opgevolgd door de betrokkenen. Dan zie je hoe mensen aan het zoeken zijn naar de dader of het verdwenen kind en dan kun je alleen maar met lede ogen toezien.

Nu heb ik een praktijk aan huis en begeleid ik mensen als spiritueel coach. Ik help mensen doordat ik door krijg vanuit de geestelijke wereld wat er op dat moment voor hen belangrijk is in hun leven. Door ze bijvoorbeeld in contact te brengen met overleden familieleden kan ik mensen geruststellen en helpen bij het verwerkingsproces. Of ik help bij het oplossen van relatieproblemen. Omdat ik meer zie dan bijvoorbeeld een psycholoog, weet ik vaak precies de juiste snaar te raken. Maar ik vertel niet altijd alles wat ik zie. Sommige dingen moeten mensen zelf uitzoeken. Dat vind ik ook vaak moeilijk bij mijn eigen kinderen. Dan zie ik iets aankomen, maar dan grijp ik bijna nooit in, want ik vind dat iedereen zijn eigen levenslessen moet leren. Ik mag mensen soms een stukje op weg helpen. Daar ben ik dankbaar voor en het is een enorme verrijking van mijn leven.

Helderziendheid

Wat? Helderzienden, ofwel paragnosten, 'zien' dingen die met de normale zintuiglijke waarneming niet waar te nemen zijn.. Helderzienden krijgen deze beelden op verschillende manieren door. Voor sommigen is het een intuïtief voelen, voor anderen neemt het de vorm aan van wat beschreven wordt als een film of diaserie. Het kan gaan om beelden, geluiden of geuren. Sommige helderzienden gebruiken hun gave om anderen te helpen. Ze geven zelf vaak aan dat zij boodschappen ontvangen uit een andere, niet stoffelijke wereld waarmee ze mensen kunnen ondersteunen bij levensvragen. Helderzienden worden ook ingeschakeld bij het vinden van vermiste voorwerpen of personen. Naast het kunnen voorspellen van de toekomst en het krijgen van beelden zijn er nog andere vormen van helderziendheid. Bijvoorbeeld telepathie - de overbrenging van gedachten door personen die niet in elkaars buurt zijn en telekinese - het bewegen van voorwerpen zonder aanraking. Sommige mensen geloven dat iedereen van nature helderziend is en dat iedereen het verder kan ontwikkelen. Anderen zeggen dat je ermee geboren wordt en dat je het dus hebt of niet.

Waar? Je kunt een helderziende consulteren via email of via de telefoon. Vaak heeft een helderziende aan een foto genoeg om iets te zeggen over een persoon. Maar in de meeste gevallen maken mensen een afspraak voor een consult. Je kunt dan specifieke vragen stellen waar de helderziende een antwoord op kan doorkrijgen. Op het internet bieden vele helderzienden zich aan. Er bestaat geen keurmerk of beroepsvereniging voor helderzienden. Er is veel kaf tussen het koren dus het is van belang om altijd naar referenties te vragen.

Annemarie Sips is te bereiken via haar website www.spiritual-light-cente.com